Toen op 1: Hallelujah

- Toen op 1

 Lisa Lois
Toen op 1: Hallelujah

Zelf stond Leonard Cohen nooit in de Top 40 maar een van zijn hoogstandjes zette wel Lisa Lois op de hoogste trede van het erepodium.

In 1984 levert Leonard Cohen met Various Positions zijn zevende studioalbum af. De schrijver had inmiddels al vijf jaar niets meer opgenomen en liet weten dat hij een tijdje rust wilde hebben om bij zijn kinderen in het zuiden van Frankrijk te kunnen zijn. Pas in 1983 maakte hij zijn terugkeer door te schrijven voor de musical I Am A Hotel. Voor zijn nieuwe album werkte hij destijds opnieuw samen met producer John Lissauer. Cohen presenteerde hem zijn nieuwe werk op een bijzondere manier: “Normaal speelde hij zijn nieuwe liedjes op een Spaanse gitaar maar dit keer had hij zo’n kinderkeyboard bij zich. Die Casio was voor hem een geweldige ontdekking want het apparaat bood de mogelijkheid om met één vinger het geluid van een complete band te laten horen. Zo kwam hij bijvoorbeeld met Dance Me To The End Of Love”, zo beschreef hij in 2010 in het boek Leonard Cohen: A Remarkable Life. Leonard Cohen schreef Hallelujah in het Royalton Hotel in New York terwijl hij in zijn ondergoed op de vloer zat. Het nummer heeft een aantal referenties naar de Bijbel en de verhalen uit de boeken Rechters en Samuel. Hallelujah werd honderden keren als cover uitgebracht en daar was de schrijver zelf ook niet al te blij mee. In 2009 vertelt hij tijdens een interview met CBC: “Ik heb net naar een review gekeken over een film die Watchmen heet waarin het wordt gebruikt. De beoordelaar zei ‘kunnen we alsjeblieft een mortuarium krijgen voor films en tv-shows met Hallelujah?’ En zo voel ik het ook wel een beetje. Ik denk dat het een goed nummer is maar ik denk dat teveel mensen het zingen.” Een paar jaar later erkende hij dat het nummer in zo’n beetje iedere talentenjacht wel een keer te horen is geweest. “Ik heb gedacht dat ik dat voorgoed moest stoppen maar bij nader inzien ben ik heel blij dat het nog wordt gezongen”, zo vertelt hij dan aan The Guardian.

Lisa Hordijk besluit in 2008 mee te doen aan X Factor nadat ze zes jaar lang samen met haar broer Chris in de groep Left Lane Lisa had gespeeld. Tijdens de finale van het tweede seizoen van X Factor zong ook Lisa haar versie van Hallelujah. Het leverde haar de winst op. In de periode die volgt werkt ze met onder meer Toby Gad, Pixie Lott en Phil Torhalley aan eigen materiaal dat in november 2009 resulteert in haar debuutalbum Smoke en de Top 40-hits No Good For Me en Promises Promises. Haar tweede album Breaking Away, dat ze opneemt in Londen, schreef ze na een intense periode waarin haar relatie stuk liep en haar muzikale succes vorm kreeg. De openingstrack Silhouette werd haar vierde en laatste Top 40-hit. In 2012 doet ook haar broer Chris mee aan een talentenjacht. Hij eindigt als tweede in het tweede seizoen van The Voice Of Holland. Hij scoort met een cover van Cyndi Lauper, Time After Time, dat jaar een nummer 2-hit.

Heel veel meer hits uit de 00's hoor je via Top 40 Hitdossier 00's. Hier vind je alle links.