Toen op 1: Whitney Houston

- Toen op 1

 Whitney Houston
Toen op 1: Whitney Houston

Met I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me) scoorde Whitney Houston haar eerste nummer 1-hit.

Whitney Houston heeft een muzikale familie. Zo is Cissy Houston haar moeder die eerder als achtergrondzangeres actief was voor Elvis Presley. Daarnaast is Dionne Warwick haar nicht en Aretha Franklin haar peettante. Haar ontmoette ze voor het eerst op 8-jarige leeftijd bij een bezoekje aan de opnamestudio. Whitney leerde de piano te bespelen en zong als jonge tiener in het plaatselijke gospelkoor in Newark. Haar moeder stond haar toen bij om haar zangkwaliteiten te verbeteren. Haar eerste echte muzikale werk kwam in 1977 toen ze, als achtergrondzangeres, mocht meezingen op Life’s A Party van de Michael Zager Band. Toen al kreeg ze aanbiedingen om als solo zangeres aan de slag te gaan maar haar moeder stond erop dat ze eerst haar studie zou afmaken. Na haar studie rolde ze in het modellenwerk voordat ze in 1983 met haar moeder zingt in een nachtclub in New York. Gerry Griffith, die werkte voor het platenlabel Arista, was zo onder de indruk dat hij zijn grote baas, Clive Davis, attendeerde op haar kwaliteiten. Ook Davis werd daarna omvergeblazen en besloot Whitney meteen een contract aan te bieden om overal ter wereld muziek te kunnen uitbrengen.

Haar eerste album verschijnt in februari van 1985 en met de powerballad All At Once scoort ze niet veel later in ons land meteen een top 5-hit. Ook de drie overige singles van het album komen in de Top 40 terecht en van het album Whitney Houston gaan uiteindelijk ruim 25 miljoen exemplaren over de toonbank. Twee weken nadat haar tweede album, nu Whitney getiteld, is verschenen staat ze met I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me) op de eerste plaats van de Top 40. Producer Narada Michael Walden, die er zijn tweede nummer 1-hit van 1987 mee scoorde, was in eerste instantie geen liefhebber van het nummer: “Het deed me denken aan een rodeo-nummer van Olivia-Newton John. Ik houd van haar maar voor Whitney Houston voelde het niet goed. Het moest een meer funky gevoel krijgen”, zo vertelde hij. Ondertussen was schrijver Shannon Rubicam al met een demo naar Clive Davis gestapt en die vond het een fantastisch nummer.

Walden sliep er een nachtje over en kwam de volgende ochtend met de inspiratie er een dancenummer van te maken. “Er was een magische plaat geboren. Houston wist het te flikken en toen wisten we dat we een goed nummer hadden.” Van het album werden zes singles uitgebracht waarbij alleen Where Do Broken Hearts Go in het voorjaar van 1988 in de Tipparade bleef steken. Het album bracht Whitney voor de tweede keer op wereldtournee. Waar ze in 1986 slechts één concert in Ahoy deed kon ze nu, in het voorjaar van 1988, vier keer spelen in de Rotterdamse concerthal. 

Deze en andere 80's hit vind je in onze 80's Playlist die je kunt beluisteren via Spotify bij Top 40 Hitdossier.