Tip 4: Gemiste kansen van meer dan 50 jaar geleden

- Top 40 Classic

 Eric Clapton Derek and The Dominos McGuinness Flint Nitty Gritty Dirt Band Fisher & Friends
Tip 4: Gemiste kansen van meer dan 50 jaar geleden

Als elke week, gekoppeld aan de historische Top 40 plukken we de leukste singles uit de Tipparade die om welke reden dan ook de lijst der lijsten niet bereikt hebben. Vandaag pakken we aantal singles op die stevig gedraaid werden op de zeezenders, maar bleven steken in de Tipparade (of zelfs zakten). Eigenlijk met terugwerkende kracht geheide hits. Niet bij ons, dan toch zeker elders. Of niet, dat kan ook.

5. (29) McGuiness Flint - Malt And Barley Blues

We kenden ze al van het vrolijke When I’m Dead And Gone. Dat was de debuutsingle, goed voor een alarmschijf en uiteindelijk een 18de plek in de Top 40. En daarmee hebben we de Top 40 hits gehad. Dit Malt And Barley Blues is een non-album track tussen het debuutalbum en de opvolger in. De UK pakt hem op en daar bereikte de single een Top 4 notering. Bij ons is het met 4 weken Tipparade wel gedaan.

10. (29) Nitty Gritty Dirt Band - House At Pooh Corner

Geschreven door Kenny Loggings die het ook zou opnemen met Jim Messina. De Nitty Gritty DIrt Band zette het al op hun album Uncle Charlie & His Dog Teddy, waarop we ook de latere Top 40 hit Mr. Bojangles ontdekken. De band bestaat sinds 1965 en heeft tot dan een behoorlijke serie singles op hun naam staan, maar de doorbraak kwam met deze lp.

13. (12) Fisher & Friends - Island Of Hope

Jan Visser, voormalig lid van George Baker Selection en de man achter het intro op Little Green Bag. Inmiddels solo en deze single is zelfgeschreven en geproduceerd. De solo-carrière pakt niet uit als gehoopt, er volgen nog 2 singles, waarbij de laatste als flip toepasselijk Goodbye heet.

16. (25) Derek and The Dominos - Layla

Geen hit zegt u? Single (liever de lp-uitvoering) behoort tot de beste tracks ooit. Zeker, maar alleen tipparade notering, toen in 1971. Misschien omdat we liever de lp-versie horen. Dat kan ook, terug te vinden op het enige album van Derek en zijn Dominos Layla And Other Assorted Love Songs. Een hele serie artiesten was verantwoordelijk voor de track, maar we beperken ons toch tot Eric Clapton. Enige vorm van gerechtigheid kwam in 1992 toen de akoestische versie een 4de plek bereikte.